All posts by Akira

ប្រទេសហ្វាំងឡង់នឹងក្លាយជាប្រទេសដំបូងគេដែលបំបាត់មុខវិជ្ជាសិក្សារបស់សាលាទាំងអស់

preview-7514060-650x341-98-1478706847

ប្រព័ន្ធអប់រំនៅក្នុងប្រទេសហ្វាំងឡង់ត្រូវបានគេអោយចំណាត់ថ្នាក់ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមប្រទេសដែលមានល្អជាងគេទាំង១០នៅក្នុងពិភពលោក។ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងវិស័យអប់រំនៅក្នុងសតវត្សរ៍ទី២១ ប្រទេសមួយនេះមានគម្រោងលុបចោលរាល់មុខវិជ្ជាទាំងអស់នៅក្នុងសាលា។ ដូច្នេះ មុខវិជ្ជារូបវិទ្យា គណិវិទ្យា អក្សរសាស្ត្រ ភូមិសាស្ត្រ និងប្រវត្តិសាស្ត្រនឹងមិនមានវត្តមាននៅក្នុងសាលាទៀតទេ។

បើយោងទៅតាមប្រសាសន៍របស់ប្រធាននាយកដ្ឋានអប់រំ លោកស្រី Marjo Kyllonen បានពន្យល់ថា “ការបង្រៀននៅក្នុងសាលារបស់យើងនាពេលបច្ចុប្បន្នគឺជាកម្មវិធីសិក្សាចាស់ដែលកម្រិលដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩០០មក។ ប៉ុន្តែតម្រូវការនាពេលបច្ចុប្បន្នវាមិនដូចគ្នានោះទេ។ ហើយយើងត្រូវការការផ្លាស់ប្តូរមួយដើម្បីអោយសមស្របទៅនឹងសតវត្សរ៍ទី២១នេះ។”

ជំនួសឱ្យមុខវិជ្ជានីមួយៗ សិស្សនឹងផ្ដោតទៅលើការសិក្សាពីព្រឹត្តិការណ៍ និងបាតុភូតនានាដែលបានកើតមានឡើង។ ឧទាហរណ៍ ព្រឹត្តិការណ៍នៃសង្គ្រាមលោកលើកទីពីរនឹងត្រូវបានលើកយកមកសិក្សាដោយផ្ដោតទៅលើទស្សនៈនៃប្រវត្តិសាស្រ្ត ភូមិសាស្រ្ត និងគណិតវិទ្យាជាដើម។

ប្រព័ន្ធអប់រំថ្មីនេះនឹងដាក់អោយប្រើប្រាស់សម្រាប់សិស្សដែលមានអាយុចាប់ពី១៦ឆ្នាំឡើង។ ក្នុងវ័យនេះ ពួកគេអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តថាតើប្រធានបទ ពីព្រឹត្តិការណ៍ និងបាតុភូតអ្វីខ្លះដែលពួកគេចង់ដឹង និងចង់សិក្សាដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅ ឬមហិច្ឆតារបស់ពួកគេនាពេលអនាគត់។

ការប្រាស្រ័យទាក់ទងគ្នារវាងសិស្ស និងគ្រូក៏នឹងមានការផ្លាស់ប្ដូរផងដែរ។ សិស្សនឹងមិនតម្រូវអោយអង្គុយទៅតាមជួរតុ ហើយចាំតែឆ្លើយនឹងសំនួររបស់គ្រូទៀតទេ។ ជំនួសមកវិញ ពួកគេនឹងធ្វើការជាមួយគ្នាក្នុងនាមជាក្រុមតូចៗដើម្បីពិភាក្សាអំពីបញ្ហានានាដែលពួកគេចង់ដឹង។ ប្រព័ន្ធអប់រំរបស់ប្រទេសហ្វាំងឡុងអោយតម្លៃទៅលើការងារជាក្រុម។

ប្រព័ន្ធអប់រំបែបថ្មីនេះនឹងរំពឹងថានឹងដាក់អោយដំណើរការទាំងស្រុងគិតត្រឹមឆ្នាំ២០២០។

ប្រភព៖ Brightside

មើលអត្តចរិករបស់មនុស្សតាមរយៈពណ៌

people

អត្តចរិកគឺពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់ដើម្បីរស់នៅក្នុងសង្គមមួយប្រកបដោយភាពយោគយល់គ្នា។ គេអាចកត់សម្គាល់អត្តចរិកមនុស្សបានតាមវិធីសាស្ត្រជាច្រើន ដែលក្នុងនោះក៏មានតាមរយៈចំណងចំណួលចិត្តនៃពណ៌ផងដែរ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាការមើលអត្តចរិកមនុស្សផ្អែកទៅលើពណ៌ដែលគេចូលចិត្ត៖

ពណ៌ខ្មៅ

មនុស្សដែលចូលចិត្តពណ៌ខ្មៅមានភាពប៉ិនប្រសប់ផ្នែកសិល្បៈ តែឆាប់ទទួលរង់ការប៉ះទង្គិចផ្លូវអារម្មណ៍។

ពណ៌ស

ពួកគេជាទួទៅជាប្រភេទមនុស្សដែលមានចូលចិត្តភាពមានសណ្ដាប់ធ្នាប់ និងភាពសមហេតុសមផល (logical) នៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ។

ពណ៌ក្រហម

ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានភាពតស៊ូរនៅក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ។

ពណ៌ខៀវ

អ្នកដែលស្រលាញ់ពណ៌ខៀវ អ្នកគឺជាប្រភេទមនុស្សដែលអាចទុកចិត្ត និងពឹងផ្អែកបាន។ ពួកគេឆាប់ទទួលរង់ការប៉ះទង្គិចផ្លូវអារម្មណ៍ តែយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើមនុស្សដែលនៅជំវិញខ្លួន។ ពួកគេក៏ចូលចិត្តរស់នៅក្នុងភាពមានសណ្ដាប់ធ្នាប់។

ពណ៌បៃតង

ពួកគេពោរពេញទៅដោយមនោសញ្ចេតនា និងភាពស្មោះត្រង់។ ពួកគេខិតខំថែរក្សាកេរ្តិ៍ឈ្មោះអោយមានឈ្មោះល្អ និងផ្នត់គំនិតរបស់អ្នកដទៃមកលើពួកគេ។

ពណ៌លឿង

អ្នកជាមនុស្សដែលរីករាយនឹងការរៀនសូត្រ និងចែករំលែកចំណេះដឹងរបស់អ្នកជាមួយអ្នកដទៃ។ អ្នកជាប្រភេទមនុស្សដែលពោរពេញទៅដោយសុភមង្គលនៅក្នុងជីវិត។

ពណ៌ស្វាយ

អ្នកគឺជាប្រភេទមនុស្សដែលទទួលបានការគោរពពីគេ ហើយក៏ជាប្រភេទមនុស្សដែលស្គាល់ចាស់ស្គាល់ទុំដែរ។ ប៉ុន្តែពេលខ្លះពួកគេមានអំនួតលើខ្លួនឯងជ្រុល។

ពណ៌ត្នោត

អ្នកគេអាចចាត់ទុកថាជាមិត្តភក្តិដ៏ល្អ និងព្យាយាមអោយគេជឿទុកចិត្ត និងអាចពឹងពាក់បាន៕

ប្រភព៖ Psychologytoday.com

ល្បិចទាំង៩ក្នុងការស្វែងរកព័ត៌មានក្នុង Google ដែលមនុស្ស៩៦%មិនធ្លាប់ដឹង

preview-7415710-650x341-98-1478172290

នៅក្នុងសម័យបច្ចេកវិទ្យា មុស្សអាចស្វែងរកព័ត៌មាននានាតាមរយៈប្រព័ន្ធអ៊ីធឺណេត។ ជាក់ស្ដែង គេហទំព័រ Google.com គឺជាគេហទំព័រមួយដែលអាចអនុញ្ញាតអោយអ្នកស្វែងរកព័ត៌មានរាប់លានក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយនាទី។ ប៉ុន្ដែ មានមនុស្សមួយចំនួនធំនៅមិនទាន់ចេះប្រើប្រាស់គេហទំព័រនេះអោយអស់លទ្ធភាពនៅឡើយទេ។ ខាងក្រោមនេះគឺជាល្បិចមួយចំនួនដែលអ្នកអាចស្វែងរកបានដោយមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុន៖

១. ប្រើប្រាស់ពាក្យដែលមានន័យដូច ឬសញ្ញាប្រហែល “~”

ភាសាដែលយើងប្រើប្រាស់គឺសម្បូរពាក្យដែលមានន័យដូច ឬន័យធៀបច្រើនណាស់។ ការនេះធ្វើអោយអ្នកងាយស្រួលក្នុងការធ្វើការស្រាវជ្រាវអ្វីមួយនៅលើបណ្តាញអ៊ីនធឺណេត។ អ្នកគ្រាន់តែវាយពាក្យសំខាន់ដែលអ្នកចង់រក ភ្ជាប់នឹងនិមិត្តសញ្ញា “~” នោះអ្នកនឹងទទួលបានចម្លើយបានច្រើនជាងកាលដែលអ្នកឃ្លាជាក់លាក់សម្រាប់ស្វែងរក។
ឧទាហរណ៍ប្រសិនបើអ្នកស្វែងរកពាក្យ “healthy ~ food” អ្នកនឹងទទួលបានលទ្ធផលអំពីគោលការណ៍នៃការបរិភោគអាហារដែលមានសុខភាពល្អ ឬរូបមន្តចម្អិនអាហារជាដើម។

1

២. ស្វែងរកអ្វីមួយនៅក្នុងគេហទំព័រដែលអ្នកស្គាល់

ប្រសិនជាអ្នកចង់ចែករំលែកព័ត៌មានអ្វីពីគេហទំព័រណាមួយជាក់លាក់ទៅកាន់មនុស្សនៅជុំវិញខ្លួនអ្នក អ្នកគ្រាន់តែសរសេរអាស័យដ្ឋានគេហទំព័រនោះ + ពាក្យគន្លឹះដែលអ្នកចង់ស្វែងរក នៅក្នុងប្រអប់ស្វែងរករបស់ Google។

untitled

៣. សញ្ញា “*”

នៅពេលដែលអ្នកភ្លេចពាក្យអ្វីមួយនៅក្នុងព័ត៌មានដែលអ្នកចង់ស្វែងរក អ្នកអាចប្រើប្រាស់និមិត្តសញ្ញា “*” ជំនួសពាក្យដែលអ្នកភ្លេចនោះដើម្បីធ្វើការស្វែងរក។

3

៤. ក្នុងករណីភ្លេចច្រើនពាក្យ

ពេលខ្លះការស្វែងរករបស់អ្នកអាចជាកន្សោមពាក្យ។ នៅក្នុងករណីដែលអ្នកភ្លេចលើសពី៥០%នៃកន្សោមពាក្យទាំងនោះ មានវិធីសាស្ត្រមួយដែលអ្នកប្រហែលជាអាចប្រើប្រាស់បាន។ អ្នកគ្រាន់តែសរសេរពាក្យខាងដើម និងខាងចុងនៃកន្សោមពាក្យដែលអ្នកចង់ធ្វើការស្វែងរក ហើយសេសេរ AROUND + (លេខនៃចំនួនពាក្យដែលអ្នកភ្លេច)។ នោះអ្នកនឹងឃើញលទ្ធផល។

4

៥. ប្រប្រាស់អំឡុងពេល (Time Frame)

នៅពេលដែលអ្នកចង់ស្វែងរកឯកសារអ្វីមួយនៅក្នុងចន្លោះពេលណាមួយជាក់លាក់ អ្នកអាចប្រើប្រាស់ អំឡុងពេល (Time Frame) បាន។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើអ្នកចង់ស្វែងរករបកគំហើញផ្នែកវិទ្យាសាស្រ្តក្នុងអំឡុងសតវត្សទី២០ នោះយើងអាចសរសេរ “scientific discoveries 1900…2000”។

5

៦. ស្វែងរកពាក្យនៅក្នុងចំណងជើង

ប្រសិនបើអ្នកចង់ស្វែងរកពាក្យគន្លឹះណាមួយនៅក្នុងចំណងជើង អ្នកគ្រាន់តែវាយ “intitle:” នៅពីមុខពាក្យគន្លឹះដែលអ្នកចង់ស្វែងរកនោះគឺជាការស្រេច។

6

៧. ស្វែងរកគេហទំព័រស្រដៀង

ក្នុងករណីដែលអ្នកពេញចិត្តនឹងគេហទំព័រណាមួយ ហើយអ្នកចង់ស្វែងរកគេហទំព័រដែលមានមុខងារ ឬផ្ទុកព័ត៌មានស្រដៀងទៅនឹងគេហទំព័រដែលអ្នកចូលចិត្ត អ្នគ្រាន់តែសរសេរ “related: + អសាយដ្ឋានគេហទំព័រដែលអ្នកចង់ស្វែងរក”។

7

៨. ស្វែងរកសំណុំនៃពាក្យអ្វីមួយ

ឧទាហរណ៍ថាអ្នកចង់ស្វែងរកឃ្លារ I’m picking up good vibrations ដោយមិនមានប្រើប្រាស់សញ្ញាសម្រង់ពាក្យសម្ដី នោះទិន្នន័យដែលអ្នកទទួលបាននោះមិនដូចចិត្តរបស់អ្នកនោះឡើយ។ ព្រោះឃ្លារដែលអ្នកចង់ស្វែងរកនោះគឺមិនស្ថិតតាមលំដាប់លំដោយនៅក្នុងចម្លើយដែលអ្នកទទួលបានពី Google នោះទេ។ តែប្រសិនបើអ្នកប្រើប្រាស់សម្រង់ពាក្យសម្ដី វានឹងស្ថិតទៅតាមលំដាប់លំដោយទៅតាមអ្វីដែលអ្នកចង់ស្វែងរក។

8

៩. ពាក្យដែលអ្នកមិនត្រូវការ

ដើម្បីដកចេញនូវពាក្យទាំងឡាយណាដែលអ្នកមិនចង់ស្វែងរក អ្នកអាចប្រើប្រាស់និមិត្តសញ្ញាដក “-” + ពាក្យដែលអ្នកមិនត្រូវការ នៅពីក្រោយពាក្យគន្លឹះដែលអ្នកចង់ស្វែងរក។ ឧទាហរណ៍ អ្នកចង់ស្វែងរក “Interesting book”។ តែអ្នកមិនចង់បានសៀវភៅដែលគេលក់។ ដូច្នេះអ្នកវាយ “Interesting book –buy” នៅក្នុងប្រអប់ស្វែងរករបស់ Google៕

9

ប្រភព៖ Brightside.com

លក្ខណៈពិសេសទាំង៦នៃប្រព័ន្ធអប់រំរបស់ជប៉ុន

ប្រជាជនជប៉ុនត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាប្រជាជនដែលមានភាពវៃឆ្លាត សុខភាពរឹងមាំ អត្តចរឹកសមរម្យជាដើម។ សំណួរសួរថា ហេតុអ្វីបានជាប្រទេសមួយនេះមានភាពខុសប្លែកពីប្រទេសនានានៅលើពិភពលោក? គេហទំព័រ Bright Side បានចម្លើយដែលពាក់ព័ន្ធអប់រំដ៏អស្ចារ្យទាំង៦៖

sls09_img

Manner before knowledge

នៅប្រទេសជប៉ុន សិស្សនឹងមិនត្រូវបានឆ្លងកាត់ការប្រឡងរហូតដល់ពួកគេរៀនដល់ថ្នាក់ទី៤ (អាយុ ១០ឆ្នាំ)។ ពួកគេគ្រាន់តែឆ្លងកាត់ការធ្វើតេស្តតូចៗតែប៉ុណ្ណោះ។ ចាប់ពីពេលចូលរៀនរហូតដល់ថ្នាក់ទី៣ សិស្សត្រូវបានសាលាបង្រៀនអោយបង្កើតនូវតឥរិយាបថល្អ និងធ្វើការអភិវឌ្ឍលក្ខណៈបុគ្កលិករបស់ពួកគេអោយក្លាយជាមនុស្សល្អក្នុងសង្គម។

ថ្ងៃទី១ ខែមេសាគឺជាថ្ងៃដែលបើកបវេសនកាល

ខណៈពេលដែលសាលានានានៅលើសកលលោកជាទូទៅបើបវេសនកាលនៅអំឡុងខែកញ្ញា និងខែតុលា សាលានៅប្រទេសជប៉ុនយកខែមេសាជាខែដែលចាប់ផ្ដើមបើកវេសនកាល។ ថ្ងៃដំបូងនៃការសិក្សាគួរតែជាថ្ងៃដែលអាចគយគន់ ក៏ដូចជាស្រូបយកក្លិនធម្មជាតិដ៏ស្រស់បំព្រង (រដូវផ្កា Cherry រីក)។ ក្នុងមួយឆ្នាំនៃការសិក្សាត្រូវបានបែងចែកចេញជា៣ត្រីមាស។ ត្រីមាសទី១ ចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែមេសា ដល់ថ្ងៃទី២០ ខែកក្កដា។ ត្រីមាសទី២ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែកញ្ញា ដល់ថ្ងៃទី២៦ ខែធ្នូ។ និងត្រីមាសទី៣ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី៧ ខែមករា ដល់ថ្ងៃទី២៥ ខែមីនា។ សិស្សទទួលបានវិស្សមកាលរយៈពេល៦សប្តាហ៍សម្រាប់ថ្ងៃឈប់សម្រាកក្នុងអំឡុងពេលរដូវក្តៅ និង២សប្តាហ៍នៅក្នុងរដូវនីមួយៗ។

សាលាជាច្រើននៅប្រទេសជប៉ុនមិនមានអ្នកសម្អាតសាលានោះទេ

ជាទូទៅ សាលានៅក្នុងប្រទេសជប៉ុនមិនមានអ្នកសម្អាតអនាម័យនោះទេ។ ពោលសិស្សគឺជាអ្នកសម្អាត។ ពួកគេសម្អាតថ្នាក់រៀន អាហារដ្ឋាន រួមទាំងបន្ទប់ទឹកផងដែរ។ ពួគេត្រូវបានបែងចែកជាក្រុមតូចៗ និងដាក់វេនគ្នាសម្អាតរយៈពេល១ឆ្នាំ។ ធ្វើបែបនោះ សាលាជឿជាក់ថាសិស្សនឹងមានស្មារតីធ្វើការជាក្រុម និងទទួលខុសត្រូវចំពោះការងាររបស់ពួកគេ។

ស្ដង់ដារអាហារថ្ងៃត្រង់

សិស្សទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់ដោយផ្ដល់ដោយសាលា។ អាហារទាំងនោះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយគិតទៅលើបទដ្ឋានស្ដង់សុវត្ថិភាពដារជាមូលដ្ឋាន។ សិស្សនិងគ្រូត្រូវទទួលទានអាហារថ្ងៃត្រង់នៅក្នុងថ្នាក់រៀនដើម្បីបង្កើននូវភាពស្និតស្នាលរវាងសិស្ស និងគ្រូ។

សិស្សមិនដែលអវត្តមានមានចំនួន៩៩.៩៩%

ប្រហែលជាយើងទាំងអស់គ្នាធ្លាប់អវត្តមានពីថ្នាក់យ៉ាងហោចណាស់ម្ដង់នៅក្នុងជីវិតសិក្សារបស់យើង។ ប៉ុន្តែសិស្សជប៉ុនសឹងតែមិនដែលអាកខានការសិក្សា ឬក៏ទៅរៀនយឺតនោះទេ។ បន្ថែមពីលើនេះទៅទៀត ប្រមាណជា៩១%នៃសិស្សត្រូវបានគេរាយការណ៍ថាពួកគេមានការយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការសិក្សា (ស្ដាប់គ្រូពន្យល់)។ នេះជាតួលេខមួយដែលខ្ពស់បំផុតក្នុងលោក។

ការប្រឡងបញ្ចប់ថ្នាក់វិទ្យាល័យកំណត់ជោគវាសនារបស់សិស្សម្នាក់ៗ

នៅពេលដែលពួកគេរៀនចប់ថ្នាក់វិទ្យាល័យ សិស្សទាំងអស់ត្រូវតែឆ្លងកាត់ការប្រឡងមួយដ៏សំខាន់ដែលកំណត់ជោគវាសនារបស់ពួកគេម្នាក់ៗ។ សិស្សម្នាក់អាចជ្រើសរើសយកបានតែសាកលវិទ្យាល័យមួយប៉ុណ្ណោះសម្រាប់បន្តការសិក្សា។ ហើយកាលដែលថាតើពួកគេអាចចូលសាកលណាមួយបាន គឺអាស្រ័យទៅលើពិន្ទុនៃការប្រឡងនេះឯង។ ការប្រឡងនោះមានភាពស្វិតស្វែងជាទីបំផុត ហើយមានតែសិស្សចំនួន៧៦% ប៉ុណ្ណោះដែលមានសំណាងបានរៀនបន្ត៕’

ប្រភព៖ Brightside

មូលហេតុដែលមនុស្សខ្ចិលមានភាពជោគជ័យ

“ប្រសិនបើអ្នកចង់ទទួលបានជោគជ័យក្នុងជីវិត អ្នកមិនគួរខ្ចិលនោះទេ”។ នេះគឺជាពាក្យដែលយើងឧស្សារលឺពីចាស់ទុំ។ ប៉ុន្តែក្នុងសតវត្សទី២១នេះ មិនមែនមានតែអ្នកឧស្សាទេទើបអាចក្លាយជាបុគ្គលដែលជោគជ័យក្នុងជីវិតនោះ។ មានការសិក្សាស្រាវជ្រាវមួយចំនួនបានបង្ហាញថា បុគ្គលកម្ចិលមួយចំនួនមានភាពវាងវៃជាងអ្នកដែលឧស្សាព្យាយាម។ ខាងក្រោមនេះគឺជាគុណសម្បតិ្តរបស់មនុស្សកម្ចិល៖

lazy-people

មានគំនិតច្នៃប្រឌិត

មនុស្សខ្ជិលមិនចូលចិត្តការងារដដែលៗ ហើយពួកគេរិះរកមធ្យោបាយនានាដើម្បីអោយការងាររបស់ពួកគេបញ្ចប់បានឆាប់រហ័សជាងមុន។ ពួកគេខិតខំរកគ្រប់វិធីដើម្បីអោយធ្វើអោយការងារដ៏ពិបាករបស់ពួកគេមានភាពងាយស្រួលក្នុងការបញ្ចប់។

ចូលចិត្តធ្វើការមួយៗ

ពួកគេមិនចូលចិត្តធ្វើការច្រើនមុខក្នុងពេលតែមួយនោះទេ។ ជាទូទៅពួកគេចំណាយពេលធ្វើអ្វីមួយអោយចប់សពគ្រប់ហើយ ទើបធ្វើការងារផ្សេងមួយទៀត។ ដូច្នេះពួកគេមិនសូវមានអារម្មណ៍ថាតានតឹងអារម្មណ៍នោះទេ។

ភាគច្រើនពួកគេគឺជាសហគ្រិន

ដោយមានភាពច្នៃប្រឌិត និងភាពជាសហគ្រិន មនុស្សដែលខ្ជិលជាទូទៅតែងតែបញ្ចេញនូវគំនិតមួយដែលច្បាស់លាស់ជាជាងអ្នកឯទៀត។ ព្រោះថាពួកគេមិនសូវជាមានភាពស្មុគស្មាញ ឬកង្វល់នៅក្នុងចិត្តដែលជាដើមហេតុធ្វើអោយគេគិតចេញនូវគំនិតជាច្រើន។

កំណត់គោលដៅជាក់លាក់

ដោយសារតែភាពខ្ចិលរបស់ពួកគេ មនុស្សដែលខ្ចិលចូលចិត្តធ្វើអ្វីទៅតាមគោលការណ៍របស់ពួកគេ។ ពួកគេមិនយកចិត្តទុកដាក់ទៅនឹងអ្វីដែលអ្នកដទៃកំពុងធ្វើ ឬនិយាយមកកាន់ពួកគេនោះទេ។

វៃឆ្លាតនឹងការងារ

មនុស្សខ្ជិលមួយចំនួនតែងតែស្វែងរកវិធីសាស្រ្តនានាដែលជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពការងារ តែចំណាយពេលតិច (ចំណាយពេល៤ម៉ោងក្នុងការបំពេញការងារ តែទទួលបានទិន្នផលដូចអ្នកឧស្សារធ្វើការ៨ម៉ោង)។

ប្រភព៖ Australiannationalreview.com